- Mijn deelname aan de EFIL Volunteer Summer Summit bevestigen
- Kopen van een reisgids
- Boeken van tickets (voor de prijzen nog verder de pan uit swingen)
Zomer 2011, deel I
Wist je dat…
… ze in Finland grind (of zand) gebruiken als het ijzelt? Nou ja, ik wil niet weten hoe de vegetatie er gaat uit zien als men 4-5 maanden per jaar zout in de rondte zou strooien.
… je de aanwezigheid van sneeuw heel snel als iets vanzelfsprekend beschouwt. Pas als de wereld verandert in een ijspiste (omdat het een halve dag dooit en daarna weer vriest) en je keihard onderuit gaat, besef je dat weer. (Ik ben er nog steeds niet achter hoe Finnen wel overeind kunnen blijven… Het zit vast in de genen.)
… 14 februari in Finland “Vriendendag” is. (Middelbare school-)vrienden sturen massaal wenskaartjes naar elkaar.
… het morgen penkkarit is.
… het overmorgen zodus Vanhojen Tanssit is.
… ik door deze 2 laatste feiten, mijn AFS-jaar de komende dagen waarschijnlijk levendig ga herbeleven.
Onthaasten
Het is hier aardig stil geweest. Te stil misschien voor een zichzelf respecterende weblog… Maar het leven in een hoofdstad is nu eenmaal druk en voor schrijven blijkt er aan het eind van de dag nooit tijd of energie over te zijn. En van dat drukke leven krijg je nu ook eenmaal stress en deze ontaardt plots in een dringende behoefte aan een onthaastingsperiode. En waar kan je nu beter onthaasten dan thuis? Bij gebrek aan mijn echte thuis nam ik maar genoegen met m’n Finse AFS-thuis. Het was, na 4 jaar, een blij weerzien met vrienden en gastfamilie, opnieuw een warm welkom, verbazing over alles wat veranderd was en nog meer verbazing over alles wat niet veranderd was. En bovenal onthaasten, in een dorp waar er nog meer bomen dan mensen zijn. En gelukkig ook meer bomen dan auto’s. Want ik heb empirisch kunnen ondervinden wat een slechte autobestuurders er bestaan (en sorry aan de geëmancipeerden onder ons, maar het was een vrouw aan het stuur…).
AFS-blogs
Nieuwe link tussen mijn blogs: een database, aangelegd door AFS Vlaanderen, met de blogs van de vertrekkende studenten scholieren van het schooljaar 2008-2009.
Voor uren leesplezier en SOG-gedrag…
In spanning afwachten…
Zo! Na het verzamelen van de laatste handtekeningen, het bijwerken van mijn studieprogramma en nog een bezoekje aan het International Office is dé fax 1 dag voor de deadline verstuurd.
En nu maar wachten op – hopelijk goed- nieuws. Ik voel me net als vijf jaar geleden…toen ik voor de eerste keer vertrok. Nooit gedacht dat dat me nog eens zou overkomen…
Racoon vs. Milow [vs. 50 Cent feat. Justin Timberlake]
Iedereen (woonachtig in België dan) kent het wel: “You don’t knoow, you don’t knoow, you don’t know anything about me…”.
Ik ken het ook…sinds vorige zomer (toen ik tijdelijk opnieuw woonachtig was in België). En als het niet meezit, wil het soms de hele dag mijn hoofd niet meer uit. Uitvoerder van bovenstaand refreintje heeft net een nieuwe plaat uit -ik kende zijn debuutalbum nog niet, laat staan de nieuwe- en zijn wens voor 2008 is doorbreken in Nederland. Om dit een handje te helpen is hij een samenwerking aangegaan met de Zeeuwse band Racoon en spelen ze dus in elkaars voorprogramma tijdens hun tour door België en Nederland.
Afgelopen donderdag traden ze op in de Oosterpoort in Groningen, en E. en ik wisten op het allerlaatste moment nog kaartjes te bemachtigen -de zaal was uiteindelijk uitverkocht, dankzij het succes van Racoon- want we wilden Milow nu eindelijk eens in levende lijve aanschouwen.
Ideaal [met uitzondering van de 13-jarige, luidruchtige, Nederlandse, niet-in-Milow-geïnteresseerde Racoon-fans naast ons] geposteerd op de derde rij, centraal voor het podium, was het wachten op de Leuvense ex-AFSer.
En Milow kan daadwerkelijk zingen (en gitaarspelen natuurlijk ook) en heeft een uitgebreide collectie songs met intrigerende teksten. Zijn bindteksten waren voorzien van een leuk Vlaams accent (enkel dat klinkt al als muziek in de oren na enkele weken onafgebroken in het Hoge Noorden te zitten) en een enkel onbekend woord bij het overige publiek [ "toog" deed 1700 paar wenkbrauwen omhoog gaan].
Een geslaagd concert dus, en de honger naar meer was aangewakkerd, dus hebben we na het Racoon-concert [waar E. en ik veel minder van meegekregen hebben] beide (gesigneerd!) cd’s gescoord aan een schappelijk prijsje.
Hieronder kan je de afsluiter -een cover- van zijn concert bekijken. Kan wel zeggen dat hij goed gesmaakt werd bij het publiek.
En als vergelijking daaronder het ook maar even het origineel.
Jaartje buitenland goed voor wereldburgerschap
Dat wist ik, net als zoveel andere “returnees”, al langer. Maar altijd leuk om het nog eens in de krant terug te lezen.
Van Frieda Van Wijck wist ik het al, net zoals van Lieven Scheire.
Maar deze is helemaal nieuw voor mij.
Ikzelf begin binnen enkele maanden al aan mijn vijfde “jaartje buitenland”… Als ik daar bij stil sta, kan ik het nooit laten om even te mijmeren over de tijd die zo snel voorbij gaat en andere clichés.
Om deze blog al helemaal “AFS-erig” te maken nog even meedelen dat ik straks samen met een andere Vlaamse-in-Groningen-Fins-studerende-AFSer naar die andere bekende Vlaamse AFSer ga luisteren (en kijken).
Verslag van al dit internationaal gedoe volgt later wel.
Finse bollen voor Zweedse keten
Hier nog een artikeltje (virtueel) uit de krant geknipt.
Het viel me op dat in het artikel werd gezegd dat vooral de oudere (Jacky Kennedy-tijdperk…) generatie Marimekko misschien nog kent. Dat is in het land van oorsprong wel even anders; daar kent iedereen het label, het zijn echter enkel die met een goed gevuld spaarvarken die zich Mari’s jurkje ook daadwerkelijk kunnen permitteren.
Ik ben helemaal in to Marimekko, als echte Finland-freak kan je moeilijk anders, maar ik ben wel benieuwd of de hype aanslaat in België…

Meer hierover vind je hier en hier.
Een leesvriendelijkere versie van het artikel kan je hier bekijken.

