Finland is een overwegend Evangelisch-Luthers land. Dat is het al heel lang. Sinds de reformatie, toen het het nog een onderdeel van het Zweedse Rijk was. Maar Finland is ook een land dat tradities heel erg hoog in het vaandel draagt. Dus ook al wordt er niet meer gevast voor pasen, toch wordt vette dinsdag nog steeds gevierd.
Het traditionele eten is erwtensoep met als dessert laskiaispulla en dat werd die dag da ook geserveerd door alle unicafe’s.
Op de zondag ervoor gaan Finse families vaak met z’n allen sleeën. Studenten beoefenen deze topsport op vette dinsdag zelf. Topsport is het zeker; niet geschikt voor watjes aangezien er nu eenmaal risico’s verbonden zijn aan het op-een-miniem-onbestuurbaar-sleetje-een-ijzige-helling afschuiven. Als één van de hoogtepunten in het studentenleven was het echter een niet te missen evenement waar wij, Erasmussers, dapper deel aan namen. En waar ik aan het begin van de middag nog dacht dat je of stomdronken of knettergek of gewoon Fins (en het liefst nog een combinatie van die 3) moest zijn om daar aan te beginnen, hield ik er na 4u schuifpret een enigszins andere mening aan over: het is gewoon verslavend! Geblutst, geschaafd, hier en daar ook gekneusd maar vooral tot op het bot bevroren, keken we terug op een zalige namiddag Fins studentenvertier.
Slechts 2 uurtjes met de ferry en spotgoedkoop. Dat maakt het een populaire bestemming bij de uitwisselingsstudenten in Helsinki. Afgelopen ben ik dan ook maar eens aan het hoppen gegaan. Met een aantal vrienden hebben we de oude stad verkend en een hapje gegeten bij grootmoeder (de moeite!). Het was barkoud, grijs en sneeuwig maar wel de moeite waard.
Huisgenootje zou een pakketje krijgen van Sinterklaas. Omdat de papa van het huisgenootje het met de (pakjes)boot had opgestuurd in plaats van met het vliegtuig duurde het even, maar vandaag was het pakketje er echt. Huisgenootje hoopte op veel snoepgoed, het limietgewicht van de vliegtuigmaatschappij is immers al lang bereikt en bijbetalen is ook niet leuk.
Huisgenootje [houdt een pakje vast]: “En dit is vast ook geen snoep of chocolade. Daar is het veel te licht voor.”
Ik [snijdt fruit voor de fruitsla]: “Nou, dat kan best, is vast light chocolade.”
Huisgenootje [nu verbaasd]: “Oh, is dat dan echt lichter?”
Er worden wel meerdere argumenten aangehaald wanneer men probeert te achterhalen waarom de Finnen zo nationalistisch ingesteld zijn. Misschien omdat ze nog steeds (zelfs in tijden waarin de lowcost-vliegmaatschappijen uit de grond rijzen als paddestoelen) een beetje geïsoleerd zijn en zich daardoor niet echt “Europees” voelen. Misschien omdat het in hun aard ligt om feestdagen groots aan te pakken (Finnen zijn -volgens mij dan toch- formeler dan de gemiddelde Vlaming). Maar misschien ook omdat ze nog een jonge natie zijn. En meer nog, voordat ze in 1917 onafhankelijk werden (van Rusland) waren ze nog nooit een zelfstandige natie geweest.
Eén ding is zeker: het vieren van Finland’s verjaardag wordt elk jaar opnieuw groots aangepakt. In tegenstelling tot België zijn het hier niet de verschillende legereenheden die door de hoofdstad defileren, maar de studenten van de Universiteit van Helsinki. Met een fakkeltocht -vertrekkend aan de Hietaniemi-begraafplaats en eindigend op het Senaatsplein- door de stad, wordt de onafhankelijkheidsverklaring door het Parlement op 6 december 1917 herdacht. Het gebeuren wordt afgesloten met het zingen van het volkslied.
Ik vond het een hele gebeurtenis om erbij te zijn en zelf te kunnen aanschouwen hoeveel studenten respect tonen voor het verleden (en ik verzeker je, serious business was het zeker. Dat hebben meerdere ignorante uitwisselingsstudenten kunnen ondervinden).
Mijn excuses voor de schamele beeld- en geluidskwaliteit van onderstaand live-materiaal, maar het is slechts bedoeld om jullie een indruk te geven.
In Finland duurt de kerstperiode geen 3 dagen. Neen, hier duurt deze 30 dagen. Daar hebben de Finnen nood aan. Na de uiterst depressieve novembermaand (koud, nat, donker en sneeuwloos) hebben ze een grote behoefte aan een feestmaand.
Op het werk, met vrienden, op de uni… overal worden pikkujoulu-feestjes (letterlijk klein kerstmis) georganiseerd met kerstgebak, glöggi (Finse versie van de glühwein) en sporadisch een kerstman op bezoek. Kerstmis zelf wordt meestal traditioneel in familieverband gevierd met een heel erg uitgebreid diner op kerstavond.
En liedjes waren er veel daar in West-Vlaanderen, en vaak waren ze nog mooi ook!
Dranouter; dat is 3 dagen lang omringd worden door koeien en zachtglooiende heuvels. Door het sappige West-Vlaamse dialect. Dat is 3 dagen samen stof bijten of ploeteren door de modder. Omringd worden door jongeren en ouderen, vriendengroepen, families met uitgebreide kroost, punkers en folkies en alles wat zich daar tussenin bevindt en heel onverwacht nog bekenden tegen het lijf lopen. Dranouter is net zoals alle andere meerdaagse festivals leven en overleven op de camping, hopen dat jouw tentje gespaard blijft van camping-vandalisme, je erbij neerleggen dat je nachtrust zich beperkt tot enkele uurtjes ergens tussen 5 en 9 ‘s ochtends. Dat is de zon vervloeken omdat de campingfeestjes dan de hele nacht door duren en de regen verwensen omwille van het overstromingsgevaar. Dat is 3 dagen sfeer snuiven en genieten van een bonte mix aan concerten van oa. Gabriel Rios feat. Jef Neve & Kobe Proesman, Loreena McKennitt, Suzanne Vega, Tori Amos, Laïs, Värttinä, De Dolfijntjes XXL, Ozark Henry, Arsenal, Transpiradansa, Eva De Roovere, Eitre, Arid, Mala Vita, Grupo Fantasma en nog wat anderen.
Dranouter is elke keer ook muzikale ontdekkingen doen, en dit jaar gaat deze man lopen met de awards voor Meest Veelzijdige Muzikant, Enthousiast-ste Performer en Dé Ontdekking van het Dranouter-publiek.
De award voor Beste Ambiance gaat zonder twijfel naar Deze gekke bende.
Eddy Zoëy (onderzoekt in het programma Nu we er toch zijn hoe gastvrij verschillende Nederlandse gemeentes zijn) is ook deze zomer op vakantie, en wel in Zweden dit jaar.
Altijd al willen weten hoe gastvrij de Zweden zijn? Hier is het antwoord op alle vragen te vinden.
nog 1 maand, 1 week en 1 dag en het is mijn laatste werkdag hier in Groningen
nog 1 maand, 1 week en 6 dagen en ik zit op het vliegtuig naar mijn volgende tijdelijke verblijfplaats: HELSINKI!!!
Tussen alle andere activiteiten door, moet ik nog enkele keren verhuizen: van hier in Groningen naar daar in Groningen (thanx H.), van Groningen naar België en dan naar Finland. Maar mij hoor je niet klagen horen . En verder nog meer goed nieuws vanuit Finland: ik heb een kamer in HKI…dus weer al een zorg minder.
De christelijke naturistensite Gan Eden en naturistenpark Flevo-Natuur in het Nederlandse Zeewolde houden op zondag 28 september een blote kerkdienst. Door het grote succes van de eerste editie eind juni, hebben zij besloten er een vervolg aan te geven.
De geestelijke die de dienst leidt, is gekleed. De kerkgangers nemen wel allemaal naakt plaats in het gebedshuis. Het idee kwam van Ilse Visser van Flevo-Natuur. Die organiseerde het Christen Naturisten Weekend voor Gan Eden in juni op het park en vond de kerkdienst wel een gepaste afsluiter.
Daar kwamen zo’n tachtig naturisten op af. ‘Het was een niet al te zware dienst, maar met veel muziek en zang’, vertelt Visser. De pastor die de dienst leidde kwam van het Bisdom Utrecht. ‘Hij had er helemaal geen probleem mee’, aldus Visser.
Het was de eerste keer dat er een naakte kerkdienst werd gehouden in Nederland. Voor de tweede editie wordt nog gezocht naar een geestelijke. ‘Ik weet namelijk niet of de pastor van de vorige keer nu weer kan. Maar dat komt wel goed, ik verwacht geen problemen met het vinden van iemand.’
Je kan er hier echt niet meer omheen: het EK is echt wel begonnen. En hoe, voor Nederland!! Benieuwd hoe dat afloopt. In de wijk waar ik woon, was het alvast feest na de wedstrijd tegen de Italianen.
Gelukkig krijgt Oranje hulp van de Welpies….
Hopelijk lukt dat beter, want met de Wuppie is er van dat Wereldcuppie niet veel terecht gekomen…
. En verder nog meer goed nieuws vanuit Finland: ik heb een kamer in HKI…dus weer al een zorg minder.
