Zonnige zondag

In de rest van Europa is het vandaag Dag van de Arbeid, maar ik moet straks (helaas) zelf aan de slag.
Om toch nog even alles uit deze zonnige zondag te halen, ben ik maar extra vroeg opgestaan en na een lekker rondje rennen is het nu even genieten blazen van een funky muziekje op ons balkon.
En dat terwijl de rest van de stad nog slapend aan het bekomen is van 48 uur excessief drankverbruik ter ere van de koningin.
Fijne zondag!

Oranje-gekte part II

Tja, wat doe je als er op vrijdagavond toch niet anders op de tv blijkt te zijn… Voetbal kijken dan maar, ook al ben ik helemaal niet zo’n voetbalfanaat (geef mij maar tennis). Klank had ik al (daar zorgden de ruim 300 andere bewoners van het gebouw wel voor), dus het was enkel nog een kwestie van beeld.

En ik moet zeggen dat ik na hun 4-1 overwinning tegen Frankrijk toch wel een lichte sympathie voor Oranje voelde opborrelen en vanbinnen stilletjes meejuichde. Niet iedereen juichde hier echter stilletjes, en er werd ‘s nachts leuk (en vooral ook luid) doorgefeest, inclusief vuurwerk, vreugdesalvo’s, karaoke, gejuich, geschreeuw, feestvandalisme…

En voor alle duidelijkheid: hier bestaat er geen twijfel meer, Nederland gaat het EK winnen.

Wordt zeker vervolgd.

 

Oranje-gekte

Je kan er hier echt niet meer omheen: het EK is echt wel begonnen. En hoe, voor Nederland!! Benieuwd hoe dat afloopt. In de wijk waar ik woon, was het alvast feest na de wedstrijd tegen de Italianen.

Gelukkig krijgt Oranje hulp van de Welpies….

Hopelijk lukt dat beter, want met de Wuppie is er van dat Wereldcuppie niet veel terecht gekomen…

Kubb in het Noorderplantsoen

Zon: present, kubb-spel: present, spelers: present. Gelukkig was ik niet de enige leek, en de spelregels werden enthousiast uitgelegd door Y.

Het terrein werd speelklaar gemaakt en tot op de millimeter gecontroleerd.

Team 1 analyseert de situatie, en ontwikkelt een strategie

Team 2 is niet onder de indruk, en gaat in de aanval.

Team 1 neemt vertwijfeld de stand van zaken waar, en moet toegeven dat ze te maken hebben met een te duchten tegenstander.

En zoals in elke topsport gaat het er ook bij kubb heftig aan toe. Er wordt steeds geprobeerd de concurrentie te misleiden…

En wat een worp, dit is er eentje van zeer hoog niveau.

Tijdens de rust komen de atleten op krachten

Emoties lopen hoog op, en in de hitte van de strijd worden er al eens impulsieve beslissingen genomen. M. besloot het schoeisel van de tegenstander te stelen en demonstreerde daarop met een krachtige worp dat ze een aanstormend talent is. Het slachtoffer was ontroostbaar, waarop M. al gauw spijt kreeg van haar daad en alsnog besloot zowel de materiële als emotionele te vergoeden.

Ondanks de heftige competitieve strijd, zijn de vriendschapsbanden naast het veld sterk. En zodus werd deze sportieve namiddag afgesloten met een heerlijke maaltijd.

 

Fryslân

Iets afspreken met mijn ouders draait altijd op iets anders uit….Na al die jaren zou ik het eigenlijk al moeten weten dat niets vanzelfsprekend is, maar toch stond ik zaterdag nog steeds versteld. En voor ik het wist was ik een weekendje weg… Onverwachts…en daardoor des te leuker.
Balans na 2 dagen Fryslân:
2 nachten heerlijk geslapen [weliswaar met een kwetterende Fam. Zwaluw naast mij]
2 bruingebrande voeten
1 blote [én vuile] voetenervaring
1 zonneallergie
1 zadel(over)gevoelig achterwerk
110 km in de benen
0 lekke banden, kapotte kettingen of andere gebeurtenissen van deze aard
3 uitgeruste en heel tevreden mensen!

Waar de wielergekte (en Ronde van Vlaanderen) wél handig voor is…

Als je in het buitenland (lees: Nederland) woont, vinden de mensen het om de een of andere vage reden altijd interessant om te vragen waar je vandaan komt. Ik probeer er mij vaak van af te maken met een vage situering van de provincie (lees: Oost-Vlaanderen), omdat een meer gedetailleerde omschrijving toch geen belletje doet rinkelen… [denk ik dan lichtjes bevooroordeeld]. In de praktijk blijkt het allemaal nog mee te vallen… ‘Geraardsbergen’ zegt de gemiddelde Groninger niet zo veel, maar ‘de muur van Geraardsbergen’ is dan wel een heel gekend begrip. En dan heb je plots een gespreksonderwerp, zie je de anders nogal stugge(niet voor algemene veralgemening vatbaar) Nederlander ontdooien en word je rond de oren geslagen met jaargangen, belangrijke demarrages, discussies over het parcours (wel Koppenberg vs geen Koppenberg) en of Tom Boonen al dan niet editie 2008 gaat winnen. Als je er nog bij zegt dat je net aan de voet van de Bosberg je hele jeugd hebt doorgebracht, dan weet elke wielerfanaat in Noord-Nederland welk huis je bedoelt…

Net zoals de gemiddelde volkse Vlaming in Oost-Vlaanderen (voor interpretatie vatbaar), ben ook ik lichtjes geïndoctrineerd door de wielersport. Naast de live actie van de Ronde, werden tijdens de zondagse bezoekjes aan de grootouders de voorjaarsklassiekers steevast gevolgd op de tv, net als ettelijke etappes van de Ronde van Frankrijk.

Voor mij echter géén live actie dit jaar, maar gelukkig kan ik ook in Groningen Sporza ontvangen. En de laatste 50 km kijk ik dan weer in een verrukte staat van herkenning en met licht nostalgisch getinte gevoelens.

Laat maar komen die Ronde van Vlaanderen!