Me, myself & my life
Ik werk. Een beetje, naast de studie. Niet meer bij de broodjeszaak – daar wilden ze mij niet meer toen ik terug kwam uit Finland: “Te oud!”. Ook geen vroege ochtenden meer dus. Nee, nu heb ik een baantje in een ‘luxe warenhuis‘. En tot mijn grote verbazing vind ik het leuk ook. Leuke collega’s, gezellige werksfeer en je kan al een keertje lachen.
Meer werkverhalen volgen zeker!
Zoals bij sommigen van de collega-bloggers, is het hier ook een beetje stil… Tja, het zal wel internationaal komkommertijd wezen.
Na de stress van alle tentamens en de ontlading na de uitslag, is ook in Groningen de vakantie begonnen. Ten minste de “academische vakantie”.
Naast werken hou ik me hoofdzakelijk nog bezig met aftellen:
Tussen alle andere activiteiten door, moet ik nog enkele keren verhuizen: van hier in Groningen naar daar in Groningen (thanx H.), van Groningen naar België en dan naar Finland. Maar mij hoor je niet klagen horen 
. En verder nog meer goed nieuws vanuit Finland: ik heb een kamer in HKI…dus weer al een zorg minder.
Nu ben ik het zeker…mijn vingertopje heeft ernstige suïcidale neigingen.
Derde poging deze ochtend…
Gratis krantjes die ze uitdelen op het station zijn ‘s ochtends heel erg welkom. Op het werk is er altijd wel een moment dat er niets te doen valt, en dan is het hebben van wat lectuur ideaal om de vermoeidheid te verdrijven.
Deze ochtend schiep de Spits echter een beetje verwarring…zoek de fout…
Marieke heeft deze ochtend een broodje op haar vinger laten vallen. Spijtig genoeg [voor de vinger dan] kwam het broodmes er nog achter aan…
Het zal je maar overkomen…
4u…de wekker gaat. Gauw, gauw, op automatische piloot de badkamer in, kraan open draaien, tanden poetsen…En dan, toch maar één oog open doen want er is iets geks aan de hand; er komt geen water uit de kraan deze ochtend. Dan maar kauwgum in plaats van tanden poetsen, er valt geen tijd te verliezen.
En dan blijkt er op het werk ook geen water te zijn. Probeer maar eens koffie en thee te verkopen aan gehaaste (en last-van-ochtendhumeur-hebbende) reizigers als er geen water is. En dat sommigen wel degelijk cafeïne nodig hebben om hun hersenen te activeren blijkt…
“Koffie graag”
“Sorry, de hele stad zit zonder water. We kunnen helaas geen koffie zetten”
“Oh, dat is balen. Nou ja, doe mij dan maar een bakkie thee.”
“???”
En het leed is nog niet geleden…
